Het geschiedenisboek van het gezin

16 maart 2018

Hoe wil je dat de geschiedenis van jullie kind(eren) eruit komt te zien? Wanneer een echtscheiding overgaat in een vechtscheiding, met langdurige procedures, haat en nijd zijn het wel de kinderen die hiervan hoofdzakelijk de dupe zijn. De vechtscheiding is een zwarte bladzijde in het geschiedenisboek. Van echtscheiding naar vechtscheiding, er is niet veel voor nodig.

Uit de praktijk

Dave en Joyce, beiden eind 40, komen tot de conclusie dat hun huwelijk zijn beste tijd heeft gehad. Ze willen de scheiding goed regelen. Samen vertellen ze de kinderen dat ze uit elkaar gaan, zonder verwijten naar de ander. Mediation wordt opgestart om de echtscheiding zo amicaal mogelijk te laten verlopen. Dave en Joyce maken afspraken, zij ondertekenen het ouderschapsplan en het convenant. De scheiding hoeft eigenlijk alleen nog maar geformaliseerd te worden.  Alles lijkt goed te gaan, totdat blijkt dat ze het op één punt oneens zijn: de schoolkeuze van de jongste.

En wat klein begint... Omdat ze het niet eens worden wordt al snel aan weerszijden minder gecommuniceerd en harde standpunten ingenomen.  Op enig moment is het zover dat ze zich allebei niet meer gebonden voelen aan de eerder gemaakte afspraken. Joyce vindt dat Dave te weinig tijd aan de kinderen kan besteden wanneer zij bij hem zijn, ze worden te vaak aan een oppas overgelaten. Dave, wie eerst van plan was in dezelfde stad te blijven wonen, beslist te verhuizen naar het dorp waar zijn nieuwe partner woont. Zijn partner kan dan in de weekenden de kinderen mee opvangen. Joyce ontploft, weigert haar toestemming hiervoor te verlenen en de verwijten vliegen over en weer. Het voornemen om goed uit elkaar te gaan lijkt ver te zoeken.

De oplossing?

Terwijl praten het laatste is wat Joyce en Dave op zo'n moment willen, is dit wel het enige wat helpt. Probeer als ouders een onafhankelijke derde in te schakelen (dan wel de voormalige advocaat-mediator) wie jullie gesprek begeleidt en een buffer kan zijn tussen de botsende emoties. Tussentijds...

Hoe kun je echtscheidingsleed voorkomen?

Voorkom escalatie (en of ga er niet in mee)! Als er zaken zijn die voor ergernis, frustratie(s) of verdriet zorgen, reageer dan pas wanneer de emoties gezakt zijn.  Komen er mails, appjes of wat dan ook waarvan je van slag raakt? Reageer even niet en/of laat weten dat je er later op terugkomt. En als je reageert, probeer de scherpe randjes weg te halen. Dit bevordert de communicatie en sfeer.

Focus! Blijf de hoofdlijnen zien. Is er een onderwerp dat moeilijk te bespreken is? Vergeet dit onderwerp zeker niet te regelen, maar leg de focus dan eerst op een onderwerp waar je wel uit komt. Dit geeft vertrouwen in een goede afloop.

Allebei tevreden (genoeg). Onderhandelen. Bepaal vooraf wat haalbaar is, waaraan de afspraak in ieder geval moet voldoen. Het beste resultaat is een regeling waarbij beide partijen tevreden zijn,  zonder perse op alle punten gelijk te krijgen (want dat betekent veelal dat de ander niet gelukkig is met de deal). Dit heeft dan ook zijn weerslag op de verhoudingen.

Lange termijn visie! Het oorspronkelijk doel was om vreedzaam uit elkaar te gaan, geen zwarte pagina in de geschiedenis van jezelf, de ander en hoofdzakelijk van de kinderen.

Besef dat jullie samen de geschiedenis van de kinderen bepalen, jullie zijn de hoofdpersonen van het verhaal.  

Mocht je na het lezen van dit artikel vragen hebben, neem dan gerust contact op met onze advocate én vFas-mediator Chantal van der Sprong.

Bron

Neem voor meer informatie contact op met: