Limitering alimentatietermijn

8 december 2015

De wet stelt regels omtrent de duur van de partneralimentatie. Indien het huwelijk langer dan vijf jaren heeft geduurd, dient er 12 jaar alimentatie betaald te worden. Ook indien het huwelijk korter dan vijf jaren geduurd heeft, maar er uit het huwelijk wel kinderen zijn geboren, dient er 12 jaar alimentatie betaald te worden. Indien het huwelijk korter dan vijf jaren heeft geduurd en uit het huwelijk geen kinderen geboren zijn geboren, is de alimentatietermijn gelijk aan de duur van het huwelijk. De rechter kan – op verzoek – oordelen dat er voor een kortere periode alimentatie betaald moet te worden. De rechter kan de alimentatietermijn zogezegd limiteren. Een beroep op limitering slaagt niet al te snel, nu dit oordeel van de rechter grote gevolgen met zich brengt. Dit oordeel van de rechter brengt een definitief eerder einde van de alimentatieplicht met zich mee. Het hof tot Den Bosch besloot onlangs echter wel tot limitering van de alimentatietermijn. Wat speelde er in deze zaak?

De feiten
Man en vrouw waren van september 2008 tot december 2014 gehuwd. Na deze zes jaar huwelijk vroegen zij de rechtbank de echtscheiding uit te spreken en de alimentatie vast te stellen. De alimentatie werd door de rechtbank vastgesteld op een bruto bedrag per maand van € 1.320,-. De vrouw kon zich niet vinden in deze alimentatie en gaat in hoger beroep. In hoger beroep vroeg de vrouw de alimentatie vast te stellen op € 1.601,- per maand.

De man deed in hoger beroep het verzoek tot limitering. Hij verzocht het hof het einde van de alimentatietermijn op 6 februari 2019 vast te stellen. Per die datum zou zijn ex-vrouw immers de AOW-gerechtigde leeftijd bereiken en dus aanspraak kunnen maken op een uitkering. Ook stelde de man dat hij en zijn ex-vrouw eigenlijk minder dan vijf jaar als man een vrouw samen hadden geleefd, waardoor hij meende dat het rechtvaardig was de alimentatietermijn te beperken.

Oordeel Hof Den Bosch
Het Hof oordeelde als volgt op het verzoek tot limitering. Het huwelijk had zes jaren geduurd en daaruit waren geen kinderen geboren. Feitelijk gezien hadden de man en vrouw echter korter dan vijf jaar samengeleefd als man en vrouw. Voor het huwelijk leefde het vrouw op bijstandsniveau. Gedurende het niveau leefde de vrouw op een redelijk niveau van welstand.

Normaliter is de alimentatie bedoeld om te compenseren wat iemand gedurende het huwelijk heeft verloren. Bijvoorbeeld om de vrouw te compenseren omdat zij thuis is gebleven om voor de kinderen te zorgen, waardoor haar verdiencapaciteit is gedaald. Ook moet de alimentatie ervoor zorgen dat iemand nog langer door kan leven op het niveau van welstand dat de ex-partners tijdens het huwelijk gewend waren.

In dit geval vond het hof dat niet terecht. De vrouw had immers door het huwelijk niets verloren en had juist altijd op bijstandsniveau geleefd. Het welstandsniveau van de vrouw diende niet blijvend gelijkgesteld te worden aan het welstandsniveau dat de vrouw tijdens het korte huwelijk had gehad. Dat zou onredelijk zijn. Het hof limiteerde daarom de alimentatietermijn en bepaalde het einde daarvan op 5 februari 2019.

Conclusie
Onder omstandigheden kan het redelijk zijn dat de alimentatietermijn verkort wordt. Hiertoe moet de man of vrouw wel zelf een verzoek doen bij de rechter. Dit verzoek moet erg goed gemotiveerd zijn. Doordat de gevolgen van een beslissing tot limitering groot zijn, zijn de rechters streng met het toewijzen ervan.

Onze advocaten kunnen u helpen bij een verzoek tot limitering. Neem contact met ons op! 

Bron: Gerechtshof ís-Hertogenbosch 3 december 2015, ECLI:NL:GHSHE:2015:5014.

Neem voor meer informatie contact op met: