Inkomsten en uitgaven

Door: Lilian Scheepens - 8 november 2009

Alimentatie wordt vastgesteld naar behoefte en naar draagkracht. De draagkracht van de onderhoudsplichtige wordt bepaald door het inkomen en noodzakelijke lasten. Bij het opstellen van een draagkrachtberekening wordt gebruik gemaakt van gegevens die worden gehaald uit talrijke bescheiden zoals loonstroken, jaaropgaven, belastingaangiftes, aanslagen, werkgeversverklaringen, bankafschriften etc. De alimentatiegerechtigde krijgt vaak pas inzicht in de financiële situatie van de onderhoudsplichtige nadat de rechtbank heeft aangegeven welke bescheiden dienen te worden overgelegd. Soms is de teleurstelling bij de gerechtigde groot wanneer de harde cijfers niet in verhouding staan tot de levensstijl van de onderhoudsplichtige. Op zitting komt het dan ook wel eens voor dat de alimentatiegerechtigde aangeeft het niet te kunnen begrijpen dat de onderhoudsplichtige wel voldoende geld lijkt te hebben om dure reizen te maken, zich te kleden in designeroutfits, maandelijks een beautyfarm te bezoeken en zich met allerlei luxe te omringen en blijkens de stukken niet over voldoende draagkracht beschikt om een bijdrage voor de kinderen te betalen. Tegenstrijdigheden tussen uitgaven en inkomsten kunnen leiden tot ontmaskering van leugenachtige types. Doch in tegenstelling tot wat sommige rechtzoekenden denken, gaat de rechter niet zelf op onderzoek uit door bijvoorbeeld bij de Belastingdienst informatie op te vragen om na te gaan of de ingeleverde gegevens wel kloppen. Een recente uitspraak trok dan ook mijn aandacht. Het Gerechtshof te Den Haag besliste onlangs dat de alimentatieplichtige werd geacht om de door de rechtbank eerder vastgestelde kinderalimentatie te voldoen, gelet op het feit dat de alimentatieplichtige drie maal per jaar naar Kaapverdië afreisde. Hoewel uit de verificatoire bescheiden onvoldoende draagkracht kon worden afgeleid, werd dus op basis van het bestedingspatroon een bepaalde draagkracht verondersteld.

Lilian Scheepens