Re-integratie van de werknemer, hoe ver moet de werkgever gaan?

7 juli 2014

De werknemer was sinds 2007 in dienst van Tactus, de werkgever. Hij werkte daar als sociotherapeutisch medewerker. Tactus is een instelling gericht op gezondheids- en verslavingszorg. Binnen Tactus waren verschillende afdelingen en locaties. Werknemer werkte op de vrije inloop in Almelo, hier konden cliënten altijd even binnenlopen. Wel was het zo dat de werknemers hier stevig in hun schoenen moesten staan. Cliënten waren erg prikkelbaar en zochten de grenzen op als een werknemer niet goed op zijn/haar plek staat.

 

Na vier jaar op deze afdeling werkzaam te zijn geweest, heeft er een beoordelingsgesprek plaatsgevonden. Werkgever was erg enthousiast en achtte de werknemer klaar voor een volgende stap. Tijdens het gesprek kwam echter ook naar voren dat de werknemer in de loop der tijd minder gemotiveerd was geraakt, daarom werd gezocht naar een ander functie binnen Tactus. Eind 2012 is de werknemer overgeplaatst naar een kliniek op een andere locatie, Reken, ter vervanging van een werkneemster met zwangerschapsverlof. De beoordeling op deze werkplek was echter niet helemaal positief, dus was een definitieve overstap niet mogelijk. De werknemer wilde ook niet terug naar zijn oude werkplek, dus ging hij op de inloop in Enschede werken. Deze overstap naar Enschede werd mogelijk door een werknemer vanuit die locatie naar Almelo over te plaatsen.

 

Werknemer heeft kort na zijn overplaatsing naar Enschede laten weten ook daar niet gelukkig te zijn. Het kostte hem veel energie, zoveel dat hij niet meer wilde komen werken op een inloop. De werknemer mocht zelf naar vervangende functies binnen Tactus zoeken, maar dit is niet gelukt doordat het werken hem zoveel energie kostte. Tactus heeft daarom aangegeven het dienstverband te willen beëindigen, omdat er geen passende functie te vinden was. De werknemer kreeg bedenktijd voor dit voorstel. De werknemer had het hier moeilijk mee en nam pas na verloop van tijd een beslissing, hij wilde weer op de inloop in Enschede aan het werk. Ook gaf hij na enkele dagen weer aan dat werken in Almelo ook geen probleem was.

 

Het vertrouwen van Tactus was door deze gebeurtenissen zodanig geschaad, dat zij de arbeidsovereenkomst wilde beëindigen.  De werknemer had ruim twee jaar de tijd om een andere baan te zoeken, binnen of buiten Tactus. Dit heeft hij niet gedaan. Ook was de houding van de werknemer telkens wisselend, waardoor het lastig was voor Tactus om hiermee om te gaan. Het ene moment was de werknemer heel negatief over zijn werk, het andere moment weer helemaal niet. Een vruchtbare samenwerking was volgens Tactus dan ook niet meer mogelijk.

 

De werknemer heeft aangegeven dat hij zich inderdaad wel eens negatief heeft uitgelaten over zijn werk of de cliënten, maar volgens hem deed iedere hulpverlener dat. De werknemer heeft het dienstverband echter nooit willen beëindigen, hij wilde juist graag weer aan de slag bij Tactus.

 

De rechter was van mening dat Tactus zich maximaal heeft ingespannen om de werknemer binnen Tactus een andere baan aan te bieden. Ze hebben hem op verschillende afdelingen geplaatst en zelfs een werknemer uit Enschede overgeplaatst, opdat de werknemer daar aan de slag kon. Volgens de rechter mocht Tactus ervan uitgaan dat werken binnen Tactus voor de werknemer geen optie meer was, gezien de gedane uitlatingen. Het verlies van vertrouwen was volgens de rechter gerechtvaardigd en begrijpelijk. De rechter achtte het gerechtvaardigd dat de werknemer een (kleine) ontslagvergoeding meekreeg. De werknemer had het ontslag voornamelijk aan zichzelf te denken, waardoor het geen hele grote ontslagvergoeding was. De arbeidsovereenkomst werd door de rechter ontbonden en hij kende hierbij een ontslagvergoeding van € 7.300,- toe aan de werknemer.

Er zijn dus grenzen aan de inspanningen die een werkgever moet leveren bij re-integratie. De werknemer heeft zelf ook verplichtingen en hij dient deze na te komen. Wanneer de werknemer tekortschiet in deze verplichtingen, kan dit dus nadelig zijn voor de werknemer.

 

Meer weten hierover van een advocaat arbeidsrecht in Tilburg?  

 

   

 

Bron: Rechtbank Overijssel 30 juni 2014, ECLI:NL:RBOVE:2014:3549

Neem voor meer informatie contact op met: