Werknemer krijgt schadevergoeding van UWV

19 juni 2012

Fouten bij verlenen ontslagvergunning.

Een werknemer, werkzaam als drukker, heeft met succes het UWV WERKbedrijf aansprakelijk gesteld voor fouten bij het verlenen van een ontslagvergunning. De werkgever had een ontslag aangevraagd voor de werknemer vanwege bedrijfseconomische redenen. Volgens het bedrijf had de werknemer een unieke functie, maar de werknemer stelde dat er andere uitwisselbare drukkers waren, met een korter dienstverband, die dus zouden moeten worden ontslagen in plaats van hem.

Zonder uitgebreid in te gaan op het goed onderbouwde verweer verleende UWV WERKbedrijf toestemming voor ontslag. De werknemer klaagde daarover bij het UWV zelf en kreeg gelijk: er had een tweede ronde van hoor en wederhoor plaats moeten vinden. Ook de Nationale Ombudsman stelde de werknemer in het gelijk: door meteen de vergunning af te geven had het UWV WERKbedrijf te weinig onderzoek gedaan.

De rechtbank Amsterdam moest zich uitspreken over een schadevergoeding. De werknemer werd daarbij in het gelijk gesteld omdat het UWV onrechtmatig heeft gehandeld:

'Met [eiser] is de rechtbank van oordeel dat het UWV door na te laten genoemd onderzoek te verrichten en na te laten het besluit deugdelijk te motiveren in strijd heeft gehandeld met de zorgvuldigheid die de overheid in het maatschappelijk verkeer betaamt. Gezien de vergaande gevolgen van een ontslagbesluit (waartegen geen bezwaar en beroep mogelijk is) had van het UWV bij de totstandkoming van het besluit de grootst mogelijke zorgvuldigheid verwacht mogen worden. Het UWV heeft onrechtmatig jegens [eiser] gehandeld door zonder zorgvuldig onderzoek en zonder een deugdelijke motivering een ontslagvergunning...af te geven.'

De hoogte van de schadevergoeding moet nog worden vastgesteld, maar de werknemer had de inkomstenderving én het mislopen van pensioenopbouw gevorderd, voor een totaal bedrag van
€ 184.000,- netto. 

Meer weten over aansprakelijkheid bij ontslag, van een advocaat arbeidsrecht in Tilburg? 

 

Bron: rechtspraak.nl: LJN BW7122