Lente-akkoord: van de regen in de drup

Door: Mark Diebels - 12 juni 2012

Terwijl ik de afgelopen weken de regenbuien voorbij zag trekken, was het lentegevoel ver weg. Het inmiddels roemruchte Lente-akkoord roept een beetje hetzelfde beeld op: je wéét dat er nieuwe tijden aanbreken, maar die zijn wél anders dan je verwacht. Dàt er moet worden ingegrepen in bijvoorbeeld het ontslagrecht staat voor alle deskundigen wel vast. Het systeem met twee ontslagroutes (via een ontslagvergunning of via Kantonrechter) is te ingewikkeld, te duur en soms zijn de uitkomsten gewoon onredelijk. Maar ondanks vijftig jaar van pogingen om iets te wijzigen: de ontslagregels zitten op slot. ‘Old habits die hard'. In het Lente-akkoord worden rigoureuze voorstellen gedaan. Allebei de ontslagroutes worden afgeschaft waardoor een werkgever iemand straks zomaar kan ontslaan. Alleen als de werknemer dat ontslag achteraf aanvecht wordt nog gekeken naar de reden. De werknemer kan als pleister op de wond dan een vergoeding krijgen, maar die is zeer beperkt. Er wordt zelfs over gesproken dat de werknemer de ontslagvergoeding moet gebruiken voor scholing of outplacement, en er dus niet zelf over mag beschikken. Dat geld gebruiken om je WW aan te vullen kan dan dus niet meer. Een ontslagdrempel voor de werkgever zou kunnen zijn dat hij de eerste zes maanden WW zelf moet betalen. Zeker bij oudere werknemers kan dat desondanks toch nog aantrekkelijker zijn dan de situatie nu. Ik ben dus bang dat een Amerikaans systeem van ‘hire-and-fire' gaat ontstaan, waar vooral ouderen de dupe van gaan worden. Aanpak van het ontslagrecht is prima, maar zo raken we van de regen in de drup.

 

Meer hierover weten van een arbeidsrechtadvocaat in Tilburg?

Bron: column Tilburgse Koerier