Naleven ziekteregels bij verblijf in Marokko

8 juli 2010

Werknemer kan volstaan met toezenden verklaringen arts.

De kantonrechter in Utrecht heeft een interessante uitspraak gedaan over ziekte in het buitenland. Normaal gesproken moet de werknemer regelmatig naar de arbo-arts of zelfs het UWV. Maar wat geldt als hij ziek is in het buitenland?

Werknemer is sinds 1977 in dienst van NSR. Eind 2004 wilde hij remigreren naar Marokko. NSR dacht dat het dienstverband door de terugkeer was geëindigd. Op een gegeven moment kwam NSR erachter dat het loon aan hem steeds was doorbetaald en zette dat stop. Onder druk van een advocaat is dat teruggedraaid, onder de voorwaarde dat er een gesprek zou plaatsvinden.

Op 17 juni 2009 is afgesproken om te gaan werken aan re-integratie, zodra de bedrijfsarts de medische toestand had bepaald. De dag erna is de werknemer met toestemming afgereisd om zijn stervende moeder in Marokko te bezoeken. In juli 2009 berichtte de behandelend arts in Marokko ineens dat de werknemer voorlopig een reisverbod heeft. Hij werd halverwege juli 2009 opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis vanwege een zelfmoordpoging.

NSR schakelde in augustus een onderzoeksbureau in om ter plaatse een verzuimcontrole te verrichten. Het bureau kon onvoldoende controleren of de werknemer ziek was. In september kwam een medische verklaring dat de werknemer twee maanden niet kan reizen.

NSR heeft de loondoorbetaling stopgezet, omdat de werknemer niet door een bedrijfsarts kon worden gecontroleerd. De werknemersadvocaat stuurde nóg een verklaring van de arts in Marokko waaruit bleek dat de werknemer voorlopig niet kon reizen. Tegelijk vroeg hij een deskundigenoordeel aan bij het UWV. Die weigerde een oordeel af te geven omdat de werknemer vanwege verblijf in Marokko niet kon worden gezien of gehoord. Opnieuw kwam de advocaat met een verklaring dat de psychische aandoening zo ernstig is dat reizen op medische gronden niet kan worden toegestaan, ook niet onder begeleiding.

De rechter stelt vast dat de normale controleregels niet kunnen worden nageleefd vanwege verblijf in het buitenland én de psychische aandoening. Een werknemer mag dan volstaan met het eens per twee maanden toesturen van medische verklaringen. NSR heeft niets aangevoerd waarom zou moeten worden getwijfeld aan de Marokkaanse medische verklaringen, die ook allemaal een duidelijk en plausibel beeld geven. De werknemer hoeft niet per sé een deskundigenoordeel van het UWV te hebben. De claims van de werknemer worden daarom toegewezen; het ontslag -wat NSR wilde- wordt geweigerd.

Meer weten over ontslag en ziekte in het buitenland van een arbeidsrecht advocaat in Tilburg?

 

Bron: Opmaat arbeidsrecht nr. 2010/311